Udostępnij
Skomentuj

Izolacja przeciwwilgociowa w łazience. Zabezpieczenie ścian i podłogi przed wilgocią

Wilgoć może pojawić się w każdym pomieszczeniu. Na jej szkodliwy wpływ najbardziej narażona jest jednak łazienka. Jak uszczelnić to wnętrze, aby zabezpieczyć je przed negatywnym działaniem wody? Odpowiedź jest prosta – potrzebujemy izolacji przeciwwilgociowej.

Produkty do hydroizolacji i uszczelnienia pomieszczenia przeznaczonego na łazienkę

Hydroizolacja ma za zadanie zabezpieczyć podłogę i ściany przed szkodliwym wpływem wody. Ochrania nie tylko łazienkę, ale również pomieszczenia, które sąsiadują z łazienką. Dzięki temu nie pojawiają się w nich grzyby ani szkodliwa dla zdrowia ludzkiego pleśń.

Prawidłowo wykonana izolacja przeciwwilgociowa to gwarancja tego, iż nie dojdzie do zawilgocenia innych pomieszczeń. Jest ona szczególnie zalecana, jeśli planujemy budową łazienki na piętrze. Dzięki niej wnętrza na parterze będą właściwie zabezpieczone przed wilgocią.

Aby wykonać hydroizolację potrzebujemy odpowiednich produktów, które posłużą do:

  • przygotowania podłoża,
  • wykonania uszczelnienia pod płytkami,
  • zamontowania i spoinowania okładziny ceramicznej.

To, na jakie produkty ostatecznie się zdecydujemy, zależy od sposobu wykończenia natrysku i rodzaju zastosowanych okładzin ceramicznych. Na rynku znajdziemy przede wszystkim:

  • płynne folie – produkuje się je na bazie syntetycznych żywic. To jedne z najpopularniejszych materiałów używanych do hydroizolacji łazienki, gdyż gwarantują bardzo dobrą ochronę przed wodą i wilgocią. Są to produkty uniwersalne, które można stosować na różnych podłożach, w tym na betonie, płytach gipsowo-kartonowych czy też wylewkach cementowych i cementowo-wapiennych. Ich zaletą jest również stosunkowo krótki czas schnięcia, dzięki czemu możemy szybko przejść do prac wykończeniowych.
  • masy uszczelniające – to podstawowe produkty służące do zabezpieczania przed wilgocią ścian i podłóg w łazience. Większość dostępnych na rynku produktów tego typu przeznaczona jest do pomieszczeń, które są czasowo narażone na oddziaływanie wody spływającej. Można ich używać na zróżnicowanych podłożach, w tym powierzchniach betonowych, wylewkach i tynkach cementowych, cementowo-wapiennych oraz ścian z płyt gipsowo-kartonowych lub pokrytych tynkami gipsowymi. Najczęściej występują w wariantach jednoskładnikowych, jednak na rynku dostępne są również masy dwuskładnikowe na bazie żywic syntetycznych lub cementu.
  • zaprawy wodoszczelne – to kolejne produkty, których można użyć do zabezpieczania łazienki przed wilgocią. Zazwyczaj mają postać gotowych mieszanek, które rozdrabnia się z wodą zgodnie z proporcjami wskazanymi przez producenta.
  • elementy uzupełniające – to różnego rodzaju taśmy i kołnierze uszczelniające. Służą one do zabezpieczania styków ścian i podłóg oraz naroży ścian. Umieszcza się je także przy kratkach ściekowych oraz przejściach rur. Produkty te są wodoszczelne i co najważniejsze odporne na rozrywanie i uszkodzenia mechaniczne.

Wariant I – prysznic z brodzikiem, na ścianach i podłodze płytki ceramiczne

Wykonanie hydroizolacji w wariancie I należy rozpocząć od oczyszczenia ścian i podłóg. Następnie powierzchnie te trzeba zagruntować, a na koniec wyrównać odpowiednią zaprawą cementową. Niezwykle istotną kwestią jest podzielenie łazienki na strefę mokrą i wilgotną. W tej pierwszej znaleźć powinny się takie elementy wyposażenia jak:

  • kabina natryskowa z brodzikiem,
  • wanna,
  • umywalka,
  • bidet,
  • miska ustępowa,
  • 50-centymetrowy pas uszczelniający wokół tych sprzętów,
  • cała podłoga wraz z 15-centymetrowym pasem ściany powyżej podłogi.

Powierzchnie te należy zagruntować, a następnie uszczelnić za pomocą jednoskładnikowej masy uszczelniającej. Grubość warstwy powinna sięgać około 1 mm. Ważne jest również odpowiednie zabezpieczenie naroży poprzez wtopienie w nie taśm uszczelniających.

Następnie przechodzimy do ułożenia płytek ceramicznych na podłodze i ścianach. Dobrym rozwiązaniem jest ich przyklejenie za pomocą cienkowarstwowego kleju cementowego. Ważne aby był to klej przeznaczony do klejenia płytek o średnim formacie na warstwie uszczelniającej.

Nieco uwagi należy poświęcić wyborowi fugi, która powinna odpowiadać warunkom panującym w łazience. Do spoinowania sprawdzi się fuga cementowa o zmniejszonej nasiąkliwości, charakteryzująca się odpornością na działanie pleśni i grzybów.

Co więcej, wszystkie elementy przejściowe, w tym rurki zasilające i odpływowe, oraz spoiny łączące ściany z podłogą i ściany ze ścianą, a także spoiny pachwinowe należy wypełnić trwale elastycznym silikonem sanitarnym. Pozwoli to na zmniejszenie naprężeń, które powstają na styku powierzchni i materiałów charakteryzujących się różnym współczynnikiem rozszerzalności liniowej.

Pozostała część łazienki zaliczana jest do strefy wilgotnej. Może ona na skutek normalnego użytkowania być narażona na występowanie pleśni, toteż zaleca się, aby hydroizolacja została wykonana w całym pomieszczeniu, a nie tylko w strefie mokrej, gdzie jest to obowiązkowe.

Wariant II – otwarta kabina natryskowa, na ścianach szkliwiony gres i mozaika szklana

W drugim wariancie łazienka została wyposażona w otwartą na ścianę kabinę natryskową (odwodnienie liniowe w posadzce) i podwójną umywalkę. Na ścianach zaś znajdować się będą gres szkliwiony oraz szklana mozaika, czyli materiały o małej nasiąkliwości.

Zanim przejdziemy do uszczelniania, należy odpowiednio przygotować podłoże. Musi ono być mocne i stabilne. W przeciwnym razie nałożone produkty mogą się odspajać od powierzchni. Wszystkie miejsca, na które chcemy nałożyć izolację, trzeba dokładnie oczyścić, usuwając kurz, brud i pył. Pozbyć należy się również wszelkich cząstek, które słabo przylegają do podłogi lub kruszą się. Wszystkie te elementy osłabiają bowiem przyczepność zaprawy.

Jeżeli w łazience mamy podłoże gipsowe możemy je dodatkowo zabezpieczyć odpowiednim preparatem gruntującym lub podkładową masą tynkarską. Konieczne okazać się może także wypełnienie ewentualnych ubytków.

W przypadku wariantu II warto pamiętać o dużym obciążeniu wilgocią ściany natrysku. Należy zatem zastosować dwuskładniową, mineralną zaprawę uszczelniającą. Co więcej, we wszystkich narożach należy użyć taśm uszczelniających – tych samych co w wariancie pierwszym.

Gres szkliwiony i mozaikę szklaną można przykleić za pomocą białej dwuskładnikowej i szybkowiążącej zaprawy klejowej. Produkt ten nie tylko zapewni trwałość połączeń, ale także sprawi, że pomieszczenie będzie się estetycznie prezentowało. W wariancie drugim nie wyrównujemy powierzchni zaprawą wyrównującą. Do zniwelowania wszelkich nierówności wystarczy sama zaprawa klejąca. Jej grubość nie powinna jednak przekraczać 10 mm.

Do spoinowania użyć można spoiny epoksydowej. Wyróżnia się ona bardzo łatwą aplikacją. Jest trwała, nienasiąkliwa, a przede wszystkim odporna na uszkodzenia mechaniczne i agresywne środki czyszczące. Spoiny można wykończyć silikonem, co da estetyczny rezultat.

Udostępnij
5,0
1 ocena
Oceń artykuł i Ty!

Komentarze (0)