Udostępnij
Skomentuj

Jak obudować wannę narożną? Instrukcja montażu obudowy wanny krok po kroku.

Obudowanie wanny narożnej nie jest tak trudne, jak mogłoby się wydawać, ale nazwanie tego zadania prostym też nie jest właściwe – trzeba cierpliwości, odpowiednich narzędzi i akcesoriów, aby ten projekt miał szansę powodzenia.

Jaką obudowę wanny narożnej wybrać?

Wielu producentów do swoich wanien narożnych produkuje gotowe obudowy z różnych materiałów, często z tworzyw. To rozwiązanie pozwala na łatwe i w miarę estetyczne wykończenie wanny, jednak jeśli chodzi o trwałość i funkcjonalność nie jest najlepsze. Oczywiście – to tanie wyjście z kłopotliwej sytuacji, ale także obmurówka nie wymaga wcale wydanie fortuny, a przygotować ją można samodzielnie.

Przy wyborze wykończenia płytkami ceramicznymi warto pamiętać, że im mniejszy będzie ich wymiar, tym łatwiej uda się dopasować je do wymaganego kształtu krzywizny. Między innymi dlatego tak dużą popularnością cieszą się w tym zastosowaniu mozaiki.

Montaż obudowy krok po kroku

  1. Ustawienie i poziomowanie wanny. Prostota tego zadania jest złudna. Wprawdzie nóżki są regulowane we wszystkich stelażach, a poziomnica nie jest drogim ani skomplikowanym narzędziem, ale czasem trzeba się sporo napocić, żeby prawidłowo ustabilizować wannę. To problem szczególnie w starszych mieszkaniach, gdzie posadzka nie jest idealnie równa.
  2. Przygotowanie bloczków do obudowy. Najwygodniejszym materiałem będzie Ytong. Przyda się około 12-15 takich bloczków, które są stosunkowo lekkie, trwałe, odporne na wilgoć, a jednocześnie łatwe do przycięcia i zeszlifowania, a więc uda się je łatwo dopasować do wymaganej krzywizny po przycięciu na szerokość 10 cm i zeszlifowaniu pod kątem.
  3. Zaznaczenie głębokości ustawienia bloczków. Pierwszym etapem jest ustawienie kilku bloczków na próbę – bez zaprawy. Chodzi o to, aby upewnić się, że wysokość konstrukcji jest dobrana właściwie, a także o to, aby bez problemu zlicować Ytong z krawędzią wanny.
  4. Przygotowanie kleju. Do ustawienia obmurówki używa się zaprawy do cienkich spoin. Jej przygotowanie polega na dosypaniu sypkiej zaprawy do wody i wymieszaniu. Dobra wiadomość jest taka, że po przygotowaniu większość zapraw może stać nawet do 4-6 godzin, co w zupełności wystarczy, aby prace doprowadzić do szczęśliwego końca.
  5. Nakładanie kleju. Do wykonania tej prostej operacji trzeba użyć niedużej kielni. Spoina powinna mieć grubość około 2 mm. Jeśli konsystencja kleju sprawia, że nie odchodzi od od kielni i „ciągnie się” za nią, to można po prostu narzędzie zwilżyć wodą.
  6. Murowanie bloczków. Tutaj pojawiają się często problemy, szczególnie jeśli wykonawcy brakuje doświadczenia. Bloczki trzeba bowiem ustawiać pewnie i nie zwlekać z tym zbyt długo, a przy tym należy dbać o zachowanie równej linii w każdym miejscu.
  7. Silikonowanie krawędzi. Po wstępnym związaniu bloczków trzeba zasilikonować ich krawędzie. Pozwoli to uniknąć nierówności na łączeniach i zapewni lepszą przyczepność płytkom, ale także dodatkowo ustabilizuje obmurówkę.
  8. Jeśli przy układaniu bloczków zaprawa klejowa wypłynie między nimi – a pewnie tak się stanie – szpachelką należy zebrać jej nadmiar i wyrównać „wałeczki”. Jeśli gdzieś zaprawy zabraknie, to należy uzupełnić ją z nadmiaru, a żeby szybciej wyschła, można ją zmieszać z pyłem, którego sporo powstaje przy szlifowaniu bloków.
  9. Uszczelnianie. Miejsce styku ze ścianą i wanną należy uszczelnić pianką montażową. Zapobiegnie ona przenikaniu wilgoci, a także ustabilizuje dodatkowo całą konstrukcję. Zwykle nie potrzeba dużo pianki, ale nie można pominąć tego etapu.
  10. Przygotowanie kleju do płytek. Klej należy przygotować zawsze zgodnie z instrukcją podaną przez producenta. Można wybrać dowolny klej, który nadaje się do użycia w łazience – jeśli będzie biały, to będzie można go wykorzystać również jako fugi, jeśli nie, konieczne będzie przygotowanie fug z oddzielnej zaprawy.
  11. Układanie płytek. W przypadku mozaiki klejem pokrywa się tylko obmurówkę, a w przypadku większych płytek, również ich powierzchnię. Do nakładania kleju używa się pacy zębatej, a klej rozprowadza po całej powierzchni. Oczywiście jeśli płytki są dość duże, to trzeba je wcześniej dociąć w taki sposób, aby łuk wyglądał estetycznie.
  12. Fugowanie płytek. Do fugowania można wykorzystać biały klej lub fugę. Najłatwiejszym rozwiązaniem jest rozprowadzenie zaprawy po całej powierzchni gumową pacą, ale ten sposób sprawdzi się tylko przy mozaice.
  13. Czyszczenie po wykonaniu prac. Cała użyta chemia to substancje wodorozcieńczalne, zatem do posprzątania wystarcza dobra gąbka nasączona letnią wodą. Najlepiej sprzątać, zanim zaprawa całkowicie zaschnie.

O czym jeszcze trzeba pamiętać?

Przy wykonywaniu obmurówki wanny przede wszystkim nie należy się spieszyć. To proste, ale wymagające precyzji zadanie. Trzeba dobrze dociąć i bloczki, i kafelki, jeśli nie korzysta się z arkuszy mozaikowych. Należy także pamiętać o wyborze zapraw przeznaczonych do stosowania w łazienkach – nie każdy klej i nie każda fuga sprawdzi się równie dobrze. No i trzeba jeszcze pamiętać o pozostawieniu otworu rewizyjnego, który w razie potrzeby zapewni dostęp do syfonu wannowego – gotową ramkę otworu z drzwiami wystarczy umieścić w konstrukcji obudowy, aby całość była wykończona estetycznie i funkcjonalnie.

Udostępnij
5,0
1 ocena
Oceń artykuł i Ty!

Komentarze (0)