Udostępnij
Skomentuj

Jak osuszyć budynek?

Nagromadzona wilgoć w konstrukcji budynku może doprowadzić do jego poważnego uszkodzenia. Co więcej, oddziałuje ona również na mieszkańców, między innymi za sprawą rozwoju pleśni i grzybów. Wszystko to sprawia, że należy się jej pozbyć.

Na szczęście istnieje co najmniej kilka sposobów na to, aby wilgoć wyeliminować lub przynajmniej ograniczyć. Oczywiście musimy zdać sobie sprawę z faktu, iż poczynione działania różnić się będą w zależności do stopnia zawilgocenia budynku oraz źródła problemu.

Skąd się bierze wilgoć?

Powodów zawilgocenia ścian i innych elementów konstrukcyjnych może być wiele. Jeśli więc nie jesteśmy pewni, od czego zacząć poszukiwania, powinniśmy zgłosić się do specjalisty, czyli inżyniera budowlanego, który pomoże nam zlokalizować problem i wdrożyć plan jego usunięcia. Jakie są najczęstsze źródła wilgoci?

  • Grunt. Mowa o procesie kapilarnego podciągania wody gruntowej, która następnie jest wchłaniana przed materiału konstrukcyjne. Jest to bardzo groźne zjawisko, prowadzącego do stopniowego uszkadzania budynku. Najgorsze jest jednak to, że często trudno namierzyć tak rozumiane źródło problemu. Podciąganie wody wynika z uszkodzenia pionowej lub poziomej izolacji przeciwwodnej i przeciwwilgociowej. Problem może pojawić się wtedy, gdy zostanie ona źle wykonana.
  • Opady atmosferyczne. Najbardziej oczywiste źródło problemu. Trudno w sposób skuteczny zabezpieczyć się przed powodzią, jednak wpływ intensywnych opadów możemy jak najbardziej osłabić. Najważniejsze wydaje się być oczywiście pokrycie dachowe, które musi charakteryzować się odpowiednią szczelnością i solidnością wykonania. To samo tyczy się obróbki blacharskiej. Zdarza się jednak, że to nie konstrukcja dachu prowadzi do zawilgocenia budynku. Źródłem problemu może okazać się bowiem także system orynnowania. Nieszczelne, uszkodzone rynny okażą się nieskuteczna ochroną ścian zewnętrznych, które w przypadku intensywnych opadów mogą zostać zalane. Do podobnej sytuacji dojdzie także wtedy, gdy rynny zostaną zablokowane – na przykład przez liście, gałęzie, śnieg lub inne zanieczyszczenia.  Podczas opadów, woda wypełni całe orynnowanie, a następnie zacznie wylewać się na ściany budynku, prowadząc do ich zawilgocenia. Wszystko to sprawia, że warto regularnie sprawdzać stan orynnowania i przeprowadzać test ich drożności. Wystarczy napuścić do nich wody i sprawdzić, czy ta spływa w sposób swobodny. Istotne jest to zwłaszcza w zimie, kiedy to rynny mogą zamarzać. Chcąc nie dopuścić do zablokowania systemu przez zanieczyszczenia, możemy również zainstalować specjalne siatki ochronne lub czyszczak.
  • Rury doprowadzające wodę. Ich nieszczelność może zostać spowodowana na przykład działaniem korozji, która niszczy elementy metalowe. Woda w ten sposób przedostaje się do struktury murów, prowadząc do ich zawilgocenia. Jednak nie tylko ewentualne uszkodzenie rur może być tu problemem. Jeżeli nie zostanie wykonana ich skuteczna izolacja termiczna, dojść może do wystąpienia zjawiska kondensacji wody na powierzchni chłodnej rury. Następnie zostaje ona przeniesiona na mury.

Skutki zawilgocenia struktury budynku

Jak widać, powodów gromadzenia się wilgoci może być kilka. Jeżeli nie odkryjemy źródła problemu w odpowiednim czasie, skutki takiego stanu rzeczy okażą się naprawdę poważne. Wilgoć powoduje bowiem:

  • rozwój pleśni i grzybów - mają one wpływ nie tylko na kondycję domu, ale również na mieszkańców. Prowadzić mogą bowiem do powstania wielu chorób,
  • niszczenie struktury murów – zagrożenie pojawia się zwłaszcza zimą, kiedy to nagromadzona wilgoć zamarza, a następnie ponownie przechodzi w stan ciekły. Co więcej, razem z wodą do murów przedostaje się sól, która może uszkodzić tynki i powłoki malarskie,
  • osłabienie izolacji – zawilgocone materiały ociepleniowe tracą swoje właściwości, przez co stają się po prostu nieskuteczne. Efektem tego jest zwiększenie kosztów ogrzewania,

Jak osuszyć budynek?

Jeśli odpowiednio wcześnie wykryliśmy źródło problemu, a także zajęliśmy się jego usunięciem, powinniśmy przystąpić do osuszania konstrukcji budynku. Nie jest to zadanie łatwe, nie możemy być także pewni, że nasze poczynania okażą się w pełni skuteczne. Najważniejsze wydaje się być więc wybranie najlepszej metody.

Najlepsze wydaje się być suszenie naturalne, czyli wietrzenie budynku. W tym celu należy otworzyć wszystkie okna i drzwi i po prostu czekać. Niestety, potrwać może to naprawdę wiele dni, zwłaszcza że pogoda nie zawsze pozwoli na wietrzenie pomieszczeń. W wielu przypadkach konieczne okaże się więc skorzystanie z urządzeń mechanicznych, które przyspieszą cały proces.

W lecie, gdy temperatury na zewnątrz są wysokie, powinniśmy skorzystać z wentylatorów, które przyspieszą naturalny obieg powietrza. W zimniejszych porach należy uruchomić urządzenia grzewcze – mogą być to kaloryfery lub dodatkowe ogrzewacze i nagrzewnice. Wentylatory również będą musiały pozostać włączone, by powietrze mogło być skutecznie wymieniane. W przeciwnym wypadku temperatura wewnątrz będzie zbyt wysoka, co doprowadzi do wypaczenia mebli i elementów drewnianych.

Metod osuszania budynków jest oczywiście więcej. Spośród nich wymienić należy między innymi:

  • elektroosmozę – mowa o usuwaniu wilgoci przy użyciu prądu stałego. Generowany jest on przez specjalne elektrody, które zostają umieszczone bezpośrednio w murach. Proces ten prowadzi do skierowania wody w stronę gruntu. Po stronie zalet tej metody należy zapisać przede wszystkim to, że nie wymaga ona realizacji intensywnych prac budowlanych. Wystarczy zamontować aparaty i czekać. Niestety, takie osuszanie może potrwać kilka, kilkanaście lub kilkadziesiąt miesięcy. Wszystko zależy od grubości muru i stopnia zawilgocenia,
  • iniekcję krystaliczną – metoda ta polega na wywierceniu w murze specjalnych otworów iniekcyjnych. Konieczne jest użycie odpowiednich wierteł i wykonanie wszystkich czynności pod odpowiednim kątem (najczęściej od 15 do 30 stopni). Do wykonanych otworów wlewana jest woda (około pół litra), co pozwala na zwilżenie muru i wypłukanie pozostałości po wierceniu. Po tej czynności, do otworów wpuszczany jest cement portlandzki z aktywatorem krzemianowym, który następnie tworzy warstwę izolacji. Metoda ta jest szybka (wszystko odbywa się w przeciągu kilku dni), wymaga jednak ciągłego wentylowania osuszanych pomieszczeń,
  • termoiniekcję -  tu także nawiercane są otwory. Ich średnica wynosi zazwyczaj około 2 centymetrów. Tworzone są w dwóch rzędach, co 20 centymetrów. Przez otwory wprowadzane jest suche powietrze (należy wykorzystać specjalne urządzenia termowentylacyjne). Wszystko trwa kilka dni, w zależności do stopnia zawilgocenia. Na koniec w otworach umieszczane są środki hydrofobowe, które pełnią rolę izolacji. Metoda termoiniekcji może zostać zrealizowana także przy użyciu specjalnych promienników rurowych, które umieszczane są otworach (ich średnica musi być nieco większa). Poprzez połączenie promienników z generatorami mikrofalowymi, generowane jest ciepło, które osusza mur. Powstaje także zjawisko dyfuzji wody, która zostaje przeniesiona poza ogrzewany obszar.

Osuszacze powietrza

Usuwanie nadmiaru wody może być realizowane także za pośrednictwem osuszaczy powietrza. Pozwalają one przyspieszyć cały proces, niemniej należy pamiętać, że okażą się one przydatne wyłącznie w domach, w których izolacja pionowa i pozioma nie została uszkodzona.

Skuteczność osuszania zależna jest także od rodzaju wykorzystanych urządzeń. Na rynku najczęściej spotkać można osuszacze elektryczne, które pozwalają na odprowadzenie wilgoci ze ścian i podłóg. Przed wyborem konkretnego modelu, należy sprawdzić jego wydajność, która określa, ile litrów wody jest on w stanie usunąć w przeciągu jednej doby. Na rynku dostępne są także osuszacze sorpcyjne. Są one wyposażone w tak zwany absorbent, czyli pochłaniacz wilgoci. Wilgoć jest odprowadzana na zewnątrz pomieszczenia, przez rurę.

Na koniec wymienić można również osuszacze kondensacyjne. Zasysają one wilgotne powietrze, które trafia do parownika, gdzie wilgoć zostaje skroplona. Woda gromadzona jest w specjalny zbiorniku. Tego typu osuszacze powinny być wykorzystywane w szczelnie zamkniętych pomieszczeniach, tak aby nie pobierały one powietrza z zewnątrz.

Udostępnij
5,0
1 ocena
Oceń artykuł i Ty!

Komentarze (0)