Udostępnij
Skomentuj

Kanalizacja wewnętrzna

Zadaniem systemu kanalizacji wewnętrznej jest odprowadzenie ścieków poza budynek. Konsekwencje nieprawidłowego wykonania instalacji nie są tak groźne w skutkach jak awarie instalacji gazowej czy też elektrycznej, jednak wciąż nieprzyjemne. Jakie elementy są niezbędne, aby kanalizacja wewnętrzna funkcjonowała bez zarzutu?

Podstawowe części instalacji

Kanalizacja wewnętrzna działa w układzie grawitacyjnym. Oznacza to, że ścieki pod wpływem swego ciężaru przepływają przez poszczególne części systemu, przedostając się do szamba, przydomowej oczyszczalni ścieków czy też gminnej lub miejskiej przepompowni. Warunkiem poprawnego działania wszystkich elementów jest ich prawidłowe podłączenie.

W przeciwnym razie problemy takie jak brzydki zapach, hałasy dochodzące z rur, powolne odpływanie nieczystości, a nawet ich cofanie się, skutecznie utrudnią nam codzienne korzystanie z urządzeń sanitarnych. Kłopot stanowi również to, iż awarie wadliwie wykonanej kanalizacji wewnętrznej trudno naprawić. Część elementów jest bowiem ukryta w ścianach i stropach. Ciężko zatem usunąć usterki.

Kanalizacja wewnętrzna składa się z:

  • przewodów odpływowych, tak zwanych poziomów – tworzone są przez rury kanalizacyjne, ułożone poziomo i poprowadzone z odpowiednim spadkiem w taki sposób, aby umożliwić odprowadzenie ścieków z pionów do kanalizacji zewnętrznej,
  • przewodów spustowych, tak zwanych pionów – są to rury ułożone pionowo, poprowadzone przez  jedną lub więcej kondygnacji, których celem jest odprowadzenie ścieków z podejść kanalizacyjnych do poziomów,
  • podejść kanalizacyjnych – są to odcinki rur kanalizacyjnych odpowiedzialne za odprowadzanie ścieków z urządzeń i przyborów sanitarnych do pionów i poziomów kanalizacyjnych.

W wewnętrznej instalacji kanalizacyjnej znajdują się takie elementy jak:

  • rury kanalizacyjne – służą do transportu ścieków i wyprowadzenia ich z budynku, najczęściej wykonane są z tworzyw sztucznych. Materiały tego typu charakteryzują się bowiem szczelnością oraz odpornością na korozję. Najpopularniejsze są rury wyprodukowane z polipropylenu (PP) oraz różnych odmian polichlorki winylu (PVC). Są bowiem lekkie i łatwe w montażu, a mały współczynnik chropowatości sprawia, że doskonale sprawdzają się w instalacjach hydraulicznych. Dodatkowo cechuje je odporność na szkodliwe działanie ścieków bytowo-gospodarczych, chemikalia oraz korozję. Trzeba jednak pamiętać o tym, iż ich wytrzymałość termiczna jest ograniczona. Jeśli temperatura nieczystości będzie wyższa niż 60 stopni Celsjusza, mogą one ulec awarii. Innym tworzywem sztucznym, z którego produkuje się rury, jest żywica poliestrowa wzmacniania włóknem szklanym (GRE). Rury wykonane z tego materiału są stosunkowo ciężkie, za to odporne na wysoką temperaturę i chemikalia. W przypadku systemów kanalizacyjnych coraz rzadziej stosuje się rury, do produkcji których użyto betonu czy też kamionki. Podstawową zasadą, która sprawia, że odpływ ścieków będzie odbywał się bez jakichkolwiek przeszkód, jest to, iż poszczególne odcinki rur kanalizacyjnych, tworzących podejścia kanalizacyjne, nie mogą być za długie. Obowiązuje bowiem zasada: im bliżej pionu, tym lepiej. Ważne jest również zachowanie odpowiedniego spadku – co najmniej 2% różnicy pomiędzy początkiem i końcem podejścia, zwłaszcza jeśli podejście jest niewentylowane. W przypadku podejść wentylowanych można zastosować mniejszy spadek. Wymagają one jednak dodatkowego przewodu napowietrzającego. Warto również pamiętać o tym, że średnica rur kanalizacyjnych powinna odpowiadać rodzajowi podłączanego urządzenia sanitarnego. W przypadku:
  1. umywalki i bidetu – optymalna średnica rur to 40 mm,
  2. zlewozmywaka i wanny – 50 mm,
  3. kilku sprzętów – 70 mm,
  4. miski ustępowej – 100 mm.
  • Ponadto rury kanalizacyjne wykonane z tworzyw sztucznych należy w miejscach przejść odpowiednio zabezpieczyć, nakładając na nie na przykład tuleje ochronne. Dzięki temu będą one odporne na uszkodzenia mechaniczne, wynikające z naturalnych ruchów przewodów kanalizacyjnych.
  • trójniki kanalizacyjne – są stosowane w celu połączenia trzech rur kanalizacyjnych (dwa podejścia kanalizacyjne, jeden pion), to za ich pomocą łączy się odgałęzienia instalacji (podejścia prowadzące do urządzeń sanitarnych) z przewodami głównymi (pionami i poziomami). Innymi słowy, dzięki nim mamy możliwość włączenia do rur wyposażenia dodatkowego. Najczęściej stosowane trójniki umożliwiają podłączenie podejścia pod kątem 45o, 67o oraz 90o. Ich zastosowanie pozwala na tworzenie trwałych, a przede wszystkim szczelnych połączeń pomiędzy poszczególnymi rurami. Sprawdzą się znakomicie, jeśli samodzielnie montujemy kanalizację wewnętrzną.
  • mufy – przeznaczone są do wykonywania połączeń między dwiema rurami kanalizacyjnymi o takiej samej średnicy. Warto zatem zadbać o to, aby model, który montujemy, wyposażony był w uszczelkę. Dzięki temu wszelkie nieczystości zostaną bez przeszkód odprowadzone poza budynek, a my nie będziemy musieli się martwić o ewentualne wycieki, wynikające z nieprawidłowego połączenia. Szerokie zastosowanie znajdują mufy redukcyjne, które umożliwiają połączenie rur kanalizacyjnych o różnej średnicy.
  • czyszczaki (rewizje) – nie są konieczne do prawidłowego działania instalacji kanalizacyjnej, są to elementy dodatkowe, które jednak uzupełniają pracę całego systemu. Dzięki nim możliwe jest dokonywanie przeglądu stanu rur i ich czyszczenie. Są to specjalne kształtki wyposażone w otwór, który jest osłonięty pokrywą. Musi być ona szczelna, dlatego przykręca się ją za pomocą śruby i dodatkowo zabezpiecza, wykorzystując w tym celu gumową podkładkę. Wymienić warto również tak zwany czyszczak główny. Stanowi on bowiem granicę pomiędzy instalacją wewnętrzną a zewnętrzną. Rewizje warto instalować w miejscach szczególnie narażonych na zator, jednocześnie pamiętając o tym, aby ich rozstaw umożliwiał dotarcie do każdej części systemu. Dzięki temu czyszczenie poszczególnych fragmentów będzie przebiegać bezproblemowo.
  • przyłącza montażowe – to wszelkiego rodzaju złączki, które umożliwiają podłączenie takich urządzeń sanitarnych jak wanna, prysznic, bidet, pralka, umywalka czy też zmywarka do instalacji kanalizacyjnej, umożliwiając tym samym odprowadzenie ścieków.
  • przyłącza do WC – stanowią nieodzowny element każdego poprawnie wykonanego systemu kanalizacji wewnętrznej. Służą do połączenia misek ustępowych z rurami odprowadzającymi nieczystości poza budynek. Zadaniem przyłączy do WC jest także korygowanie różnic w wysokości pomiędzy podejściem kanalizacyjnym a króćcem miski ustępowej Występują w formie elastycznej bądź sztywnej złączki. Każdy z tych dwóch wariantów pozwala szybko, szczelnie, bezawaryjnie i estetycznie połączyć WC z siecią kanalizacyjną, niezależnie od rodzaju miski, jaki posiadamy. Jeśli pragniemy, aby zamontowane przez nas przyłącze działało bez zarzutów, przed zakupem powinniśmy sprawdzić, czy zostało ono wyposażone w specjalne pierścienie uszczelniające. Sprawią one, że żaden wyciek ścieków nam nie zagrozi.
  • czwórniki – zasada działania kształtek tego typu jest taka sama co w przypadku trójników, z tym, że umożliwiają one podłączenie trzech podejść do pionu. Element wyposażony jest zatem w cztery rozgałęzienia, które pozwalają tworzyć różne konfiguracje połączeń. Najczęściej wybieranymi opcjami są czwórniki proste i narożne, o kącie nachylenia wpustów 67o oraz 87o.
  • kratki ściekowe – znajdują zastosowanie w łazience, pralni, piwnicy czy też garażu. Muszą być nie tylko trwałe, odporne na działanie wilgoci, uszkodzenia mechaniczne czy też korozję, ale także estetyczne i łatwe w czyszczeniu. Najczęściej produkuje się je z różnego rodzaju tworzyw sztucznych bądź stali nierdzewnej. Są to elementy szczególnie przydatne, gdy na posadzce w którymś z pomieszczeń pojawi się woda, będąca efektem awarii sprzętu bądź pęknięcia rury. Kratka ściekowa pozwoli na odprowadzenie tej wody do kanalizacji, dzięki czemu inne pomieszczenia nie zostaną zalane.
  • napowietrzacze – służą do odpowietrzania kanalizacji i usunięcia nieprzyjemnych zapachów. Umożliwiają dopływ świeżego powietrza do instalacji. Dzięki niemu uniknąć możemy wahań ciśnienia w kanalizacji.
  • wywiewki – inaczej rury wywiewne. Są to specjalne kształtki, które stanowią zakończenie pionu wyposażonego w wentylację i wyprowadzonego ponad dach. Pozwalają one odpowiednio wentylować rury, dzięki czemu nie tworzy się w nich podciśnienie. W praktyce zapobiega to wysysaniu wody z syfonów. Przez wywiewkę ponad dach uchodzą także gazy kanalizacyjne.
  • pompy rozdrabniające – to urządzenia umożliwiające odprowadzenie ścieków do oddalonego od kanalizacji wewnętrznej szamba. Sprzęt ten jest szczególnie przydatny, jeśli zaplanowaliśmy, że kuchnia, łazienka czy też pralnia będzie znajdować się na strychu, poddaszu czy też w piwnicy, czyli w miejscach do tego nieprzeznaczonych, gdyż kanalizacja ściekowa będzie wówczas za bardzo oddalona lub położona zbyt wysoko, aby działać prawidłowo. Dzięki zastosowaniu pompy rozdrabniającej ścieki doprowadzane są do urządzenia poprzez wloty, gdzie trafiają do hermetycznego zbiornika, co sprawia, że żadne brzydkie zapachy nie wydostają się na zewnątrz. Po wypełnieniu się zbiornika nieczystości wraz z papierem toaletowym są rozdrabniane za pomocą specjalnych noży, a następnie za pomocą pompy kierowane do kanalizacji zewnętrznej.
  • pokrywy – zapobiegają wydostawaniu się brzydkich zapachów z kanalizacji. Z tego względu powinny charakteryzować się wysokim stopniem szczelności. Istotne jest również to, aby były odporne na uszkodzenia mechaniczne.
  • redukcje pvc – inaczej nazywane zwężkami. Ich zadaniem jest połączenie rur o różnej średnicy. Złączki tego typu zazwyczaj wyposażone są w kielich z uszczelką. Stosując redukcje, warto pamiętać o tym, iż średnica rur w kierunku odpływu nie powinna ulegać zmniejszeniu. W praktyce oznacza to, iż elementy tego typu można montować, jeśli chcemy przejść z przekroju rury mniejszego na większy.
  • korki – pozwalają one zaślepić każdą rurę. Sprawdzą się zatem zwłaszcza w sytuacjach, gdy kanalizacja wewnętrzna nie została jeszcze ukończona. Zaletą stosowania korków jest to, iż po ich usunięciu z łatwością można dostać się do kanalizacji, na przykład w celu jej wyczyszczenia. Dodatkowym atutem jest łatwy montaż i demontaż elementu. Wybierając odpowiednie korki, warto zwrócić uwagę na to, z jakiego materiału zostały wykonane. Podobnie jak w przypadku innych elementów instalacji kanalizacyjnej, korki muszą być odporne na wysokie temperatury, substancje chemiczne i korozję. Korki kanalizacyjne znajdują zastosowanie także podczas różnego rodzaju prac remontowych. Dzięki nim z łatwością sprawdzimy szczelność połączeń rurowych. Przydatne są także podczas kamerowania odcinków rur kanalizacyjnych.
  • kolana pp/pe – wykorzystywane są do zmiany kierunku przepływu zanieczyszczeń oraz na zakrętach trasy kanalizacji wewnętrznej. Materiał, z którego zostały wykonane – polipropylen lub polietylen – charakteryzuje się odpornością na uszkodzenia mechaniczne, chemikalia oraz szkodliwy wpływ ścieków bytowo-gospodarczych. Cechą charakterystyczną kolan są ich zróżnicowane wymiary, które pozwalają na wybór asortymentu dostosowanego do naszych potrzeb. Istotne znaczenie dla bezawaryjności kanalizacji wewnętrznej ma także kąt nachylenia kolan. Najczęściej stosowanymi wariantami są te o 15o, 30o, 45o, 67o, 80o i 87o. Na rynku dostępne są również kolana redukcyjne, wydłużone oraz wyposażone w przyłącze, manszet czy też łącznik.

Wszystkie wyżej wymienione elementy są niezbędne do stworzenia szczelnej i sprawnie działającej kanalizacji wewnętrznej. Jeśli części te będą charakteryzowały się odpowiednią jakością, a w trakcie montażu instalacji nie popełnimy żadnych błędów, możemy być pewni, iż problemy takie jak nieprzyjemny zapach czy też cofanie się nieczystości, nie będą nas dotyczyły.

Udostępnij
5,0
1 ocena
Oceń artykuł i Ty!

Komentarze (0)