Udostępnij
Skomentuj

Kiedy warto budować ściany z izolacją termiczną i elewacją murowaną?

Ściany trójwarstwowe, choć kosztowne, mają wielu zwolenników, którym zależy na wysokich parametrach cieplnych oraz tradycyjnej, bardzo atrakcyjnej elewacji murowanej. Czy rzeczywiście warto się nimi zainteresować?

Na wstępie należy zaznaczyć, że konstrukcja trójwarstwowa charakteryzuje się przede wszystkim doskonałą wytrzymałością. Jej grubość wynosi kilkadziesiąt centymetrów, co samo w sobie zapowiada, iż ściana ta będzie w stanie wytrzymać wiele lat w niemal nienaruszonym stanie, niezależnie od panujących warunków atmosferycznych.

Co równie ważne, ściany trójwarstwowe są w pełni odporne na ogień – wszystko dzięki użyciu niepalnych materiałów w warstwie pierwszej oraz trzeciej. Oczywiście nie możemy zapominać także o istotnej kwestii związanej z izolacją termiczną. Sprawia to, że ściana trójwarstwowa w ogólnym zarysie wydaje się być bardzo dobrym rozwiązaniem podczas budowy domu. Zapewniamy sobie bowiem wysoką wytrzymałość mechaniczną, komfort cieplny, a także odporność na wpływ warunków atmosferycznych czy też ognia.

Do tego dochodzą walory estetyczne, związane przede wszystkim z przygotowaniem ceglanej elewacji, która nadaje całej budowli osobliwego, nieco tradycyjnego klimatu.

Budowa ściany trójwarstwowej

Skoro wspomnieliśmy już o najważniejszych zaletach ścian trójwarstwowych, warto pokrótce wyjaśnić, z czego się one składają, a także z jakich materiałów są przygotowywane.

Pierwszym elementem budowy jest tak zwana warstwa nośna – jej grubość może wahać się od 16 do nawet 28 centymetrów. Co ważne, najczęściej jest tworzony z czterech materiałów:

  • silikatów – czyli wyroby wapienno-piaskowe, które charakteryzują się stosunkowo niską ceną,
  • betonu komórkowego – powstaje w procesie wpuszczania powietrza w mieszankę cementową. Jest to materiał łatwy w obróbce, charakteryzujący się niewielką wagą oraz wysokimi parametrami związanymi z izolacyjnością termiczną,
  • ceramika – mogą być to pustaki z ceramiki tradycyjnej lub poryzowanej. Pierwszy rodzaj wyróżnia się przyzwoitym współczynnikiem przewodzenia ciepła, wagą jednego pustaka oscylująca wokół 8 kilogramów oraz dobrą izolacją akustyczną. Odmiany poryzowane są bardziej nowoczesne, dzięki czemu lepiej magazynują ciepło. Ich wadą jest jednak mniejsza wytrzymałość mechaniczna.
  • keramzytobeton – jest to beton wzbogacony keramzytem, dzięki któremu całość jest lżejsza i lepiej magazynuje ciepło.

Drugą warstwą omawianej ściany jest izolacja, której grubość przeważnie nie przekracza granicy 15 centymetrów. W tym przypadku stosuje się dwa materiały: styropian lub wełnę mineralną. Parametry izolacyjne są w obu przypadkach bardzo zbliżone. Styropian charakteryzuje się przede wszystkim niską nasiąkliwością, dzięki czemu wilgoć nie jest dla niego specjalnie szkodliwa (chyba że zawilgocenie jest spore i długotrwałe). Warto również zaznaczyć, że jest to materiał lekki, a przy tym wytrzymały.

Jego wadą jest natomiast spora wrażliwość na wpływ wysokich temperatur i ognia. Jeżeli chodzi natomiast o wełnę mineralną, przewyższa ona styropian właśnie odpornością na wysokie temperatury (zaczyna topić się dopiero przy 1000 stopni Celsjusza). Wełna zapewnia również swobodne przenikanie pary wodnej w przegrodzie budowlanej. Pamiętać musimy jednak o tym, że w przypadku wykorzystania wełny mineralnej, konieczne okaże się wykonanie około 5-centymetrowej szczeliny wentylacyjnej, a także użycie folii wiatroizolacyjnej (nie jest potrzebna przy wełnie z welonem szklanym), dzięki której wiatr nie uszkodzi ocieplenia.

Ostatnią warstwę tworzy natomiast mur osłonowy o grubości około 10 centymetrów. Zazwyczaj wykonywany jest z cegły, która wyróżnia się wysokimi walorami estetycznymi, możemy zdecydować się również na elewację z silikatów czy klinkierów.

Izolacyjność termiczna ściany

Podczas przygotowywania izolacji termicznej ściany, konieczne jest spełnienie wymogów związanych z maksymalnym współczynnikiem przenikania ciepła. Obecne przepisy wskazują, iż w przypadku ścian zewnętrznych nie powinien on przekraczać granicy 0,23 W/(m2*K). Decydując się na rodzaj użytego materiału, powinniśmy więc zwrócić na to uwagę.

Oczywiście uzyskane parametry możemy korygować również poprzez wybór materiału wykorzystanego do przygotowania ściany nośnej (bardzo dobrze sprawdza się zwłaszcza keramzytobeton) oraz dostosowanie grubości warstwy trzeciej.

Po stronie zalet ścian trójwarstwowych należy zapisać również dobre parametry związane z izolacją akustyczną. Gwarantuje to oczywiście jej spora grubość, która, po zliczeniu wszystkich warstw, może wynieść nawet ponad 50 centymetrów. Jest to więc doskonały wybór dla osób, które chcą niejako zablokować wszelkie dźwięki zewnętrzne.

Pierwszy problem – grubość muru

Masywność ścian trójwarstwowych może okazać się ich poważnym atutem, związanym z izolacyjnością termiczną oraz akustyczną. W niektórych przypadkach będzie jednak również problematyczna.

Spora grubość takich ścian prowadzi do zmniejszenia przestrzeni użytkowej w domu. Oczywiście można temu zaradzić rozszerzając powierzchnię domu, jednak potrzebna będzie do tego większa działka, a także znacznie solidniejsze fundamenty, stropy, parapety i dach, tak aby cały budynek był po prostu bezpieczny. Wszystko to sprawia, że czas budowy domu oraz koszty mogą się zwiększyć.

Wydłużenie budowy powoduje także sama trudność murowania ściany trójwarstwowej. Wynika to oczywiście z konieczności użycia większej ilości materiałów, a także z pewnych koniecznych dodatków, takich jak chociażby wspomniana wcześniej szczelina wentylacyjną, która wykonujemy w przypadku użycia wełny mineralnej do ocieplenia.

Wykończenie

Ostatnim etapem stawiania ścian trójwarstwowych okaże się oczywiście wykonanie elewacji. Na początku tekstu wspominaliśmy o cegle licowej, która charakteryzuje się bardzo ciekawym wyglądem. Oczywiście jej zakup będzie związany z koniecznością zainwestowania sporej sumy, jednak z pewnością końcowy efekt wynagrodzi nam poniesione koszty.

Cegła licowa nie jest jednak jedynym materiałem, który może posłużyć nam podczas przygotowywania elewacji. W wielu przypadkach jest ona bowiem tworzona również z:

  • klinkieru – zagwarantuje doskonałą izolację akustyczną,
  • tynku cementowo-wapiennego – jego największą zaletą jest niska cena, musi jednak zostać pomalowany odpowiednią farbą elewacyjną. Dzięki temu możemy dostosować kolor domu do naszych indywidualnych preferencji,
  • silikatu – bardzo wysokie parametru użytkowe, cegły silikatowe są jednak drogie, wymagają również użycia specjalnego preparatu impregnującego,
  • cegieł betonowych – one również wymagają impregnacji, charakteryzują się doskonałą wytrzymałością mechaniczną.

Ściany trójwarstwowe – czy warto?

Jak w przypadku każdej techniki budowlanej, ma ona swoje wady i zalety. Po stronie plusów ścian trójwarstwowych należy zapisać przede wszystkim doskonałą odporność na warunki atmosferyczne, wysokie parametry izolacyjne, a także możliwość przygotowania bardzo atrakcyjnej wizualnie elewacji.

Wykonanie tego typu ścian jest jednak czasochłonne i stosunkowo drogie. Warto więc z nich korzystać w sytuacji, gdy posiadamy sporą działkę, dzięki której możemy rozszerzyć zewnętrzną powierzchnią domu, dysponujemy budżetem pozwalającym na wykonanie solidnych fundamentów, a także nie jesteśmy ograniczeni czasem potrzebnym na wykonanie budowy.

Udostępnij
5,0
1 ocena
Oceń artykuł i Ty!

Komentarze (0)