Udostępnij
Skomentuj

Malowanie starej podłogi na biało.

Stara, drewniana podłoga z czasem nabiera nieestetycznego wyglądu. Aby przywrócić jej piękno, nie trzeba wcale wymieniać ją na nową. Wystarczy ją wybielić. Ten modny ostatnio trend malowania parkietu na biało ma wiele zalet. Przede wszystkim rozświetla i powiększa optycznie wnętrze. Czy jednak jest to rozwiązanie opłacalne?

Dlaczego warto wybielić podłogę?

Jeszcze do niedawna malowanie drewnianych podłóg farbami kojarzyło się ze staromodnymi wnętrzami. Stosowane emulsje próbowały naśladować barwy drewna. Nie zawsze jednak z dobrym skutkiem, dlatego też trend ten nie cieszył się dużą popularnością. Po takiej „renowacji” parkiet zwykle nie wyglądał najlepiej.

Wykorzystując białą farbę, nie próbujemy wydobyć barwy drewna, wręcz przeciwnie – demonstracyjnie ją ukrywamy. O tym, że parkiet był niegdyś drewniany, informuje jedynie widoczny spod emulsji zarys deszczułek lub słojów. I w tym tkwi klucz do sukcesu. Całość bowiem prezentuje się gustownie i elegancko.

Co więcej, zastosowanie bieli sprawia, że pomieszczenie wydaje się lepiej doświetlone. Staje się również optycznie większe. Jest to zatem opcja, którą rozważyć powinni zwłaszcza właściciele małych i słabo nasłonecznionych wnętrz.

Nie oznacza to jednak, że bielona podłoga nie sprawdzi się w przestronnych pomieszczeniach. Wręcz przeciwnie – będzie się w nich prezentowała równie stylowo, zwłaszcza jeśli urządzamy wnętrze w stylu nowoczesnym lub minimalistycznym i chcemy uzyskać otwartą przestrzeń.

Zaletą bielenia parkietu jest również to, iż drewno możemy rozjaśniać w różnym stopniu. Na rynku dostępnych jest bowiem wiele preparatów, takich jak oleje, lakiery, olejowoski i paski, które charakteryzują się różnym stopniem nasycenia pigmentami. Dzięki czemu możemy dostosować kolor podłogi do naszych preferencji i potrzeb.

Nie musimy się zatem decydować na czystą biel. Kość słoniowa, śmietanka czy też inny odcień przełamany beżem lub szarością będzie się prezentował równie pięknie. To na, jaki preparat ostatecznie się zdecydujemy, zależy również od efektu, który chcemy uzyskać. Na rynku dostępne są bowiem środki, które mają za zadanie ujednolicić podłogę, jak i podkreślić rysunek słojów.

Zaletą tej techniki renowacji jest także to, iż możemy ją zastosować nie tylko w przypadku jasnych podłóg, ale również ciemniejszych gatunków drewna. Szczególnie elegancko prezentuje się wybielona podłoga dębowa.

Czym wykończyć podłogę na biało?

Bielenie parkietu nie jest przedsięwzięciem trudnym, jednak wymaga sporo pracy. Warto zatem wiedzieć, czym wykończyć podłogę, aby rezultat nas zachwycił. Najtrwalsze efekty gwarantują preparaty, których pigmenty głęboko wnikają w drewno, w tym między innymi:

1. Oleje i olejowoski – środki te sprawdzą się zarówno w miejscach intensywnie eksploatowanych, jak i tych rzadziej używanych. Tam, gdzie podłoga będzie częściej użytkowana lepiej jednak zastosować oleje rozpuszczalnikowe, nie wodne. Te pierwsze wnikają bowiem głębiej.

Warto pamiętać, iż w trakcie olejowania i bezpośrednio po nim w pomieszczeniu będzie się unosił nieprzyjemny, drażniący zapach. Powinien on jednak całkowicie zniknąć po trzech dniach od aplikacji.

Na trwałość olejowanej podłogi wpływa nie tylko rodzaj i jakość użytego preparatu, ale również to, w jaki sposób przeprowadzimy prace. Lepsze efekty uzyskamy, nanosząc olej na gorąco. Środek wniknie bowiem głębiej. Metoda ta wymaga jednak doświadczenia.

2. Bejce – również gwarantują trwały efekt, jednak wymagają nieco więcej pracy. Po rozbieleniu podłogi bejcą konieczne jest bowiem jej zabezpieczenie transparentnym lakierem lub olejem, co zapobiegnie uszkodzeniom mechanicznym podłogi.

Wybierając bejcę, należy zwrócić uwagę nie tylko na jej kolor i jakość, ale przede wszystkim czas schnięcia. Im będzie on krótszy, tym więcej możemy mieć trudności z uzyskaniem jednolitej kolorystycznie powłoki. W przypadku bielenia podłóg lepiej sprawdzą się zatem bejce wodne, a nie spirytusowe. Te pierwsze charakteryzują się bowiem dłuższym czasem schnięcia.

Podstawową zaletą stosowania bejcy jest to, iż wprowadza ona pigment w głąb drewna. Pozwala to na jego równomierne wybarwienie, nawet w miejscu zarysowania.

3. Pasty – to kolejne produkty pozwalające w sposób trwały wybielić drewnianą podłogę. Niewątpliwym atutem ich stosowania jest to, iż podkreślają usłojenie drewna, dzięki czemu uzyskujemy nieco bardziej naturalny efekt. Co więcej, pasty możemy aplikować nie tylko na surowe drewno, ale również to, które uprzednio wybejcowaliśmy.

Powłoka uzyskana w wyniku zastosowania pasty jest niezwykle trwała i odporna na uszkodzenia mechaniczne. Jest to możliwe dzięki temu, iż po nałożeniu pasty na podłogę aplikujemy kolejne preparaty, które stanowią dodatkowe zabezpieczenie. Najpierw stosujemy utrwalacz, który zamyka pory drewna, a następnie transparentny lakier lub olejowosk.

4. Lakiery – gwarantują mniejszą trwałość uzyskanej powłoki, jednak ich aplikacja jest łatwiejsza. O tym, jak długo utrzyma się efekt i czy powierzchnia będzie odporna na działanie czynników zewnętrznych i zarysowania, decyduje rodzaj zawartych w lakierze żywic, a nie to, czy jest to preparat na bazie wody czy też rozpuszczalnika.

Większość fachowców zajmujących się renowacją starych, drewnianych podłóg zaleca stosowanie lakierów poliuretanowych. Są one bowiem odporne na uszkodzenia mechaniczne, a zarazem elastyczne, co ułatwia aplikację.

Decydując się na zastosowanie lakieru, musimy mieć na uwadze przede wszystkim to, iż działa on nieco inaczej niż wymienione wyżej preparaty. W odróżnieniu od olejów, olejowosków, bejc i past nie wnika on w głąb drewna, a tworzy na nim powłokę, ujednolicając jej wygląd. Może zatem w różnym stopniu zetrzeć rysunek słojów, czego część osób na pewno chce uniknąć, zwłaszcza jeśli zależy im na podkreśleniu naturalności drewnianej podłogi.

Jednolita powłoka sprawdzi się we wnętrzach minimalistycznych i nowoczesnych, jednak w skandynawskich, industrialnych, rustykalnych i vintage nie będzie dobrze wyglądać. W ich przypadku lepiej zdecydować się na preparaty podkreślające usłojenie drewna lub lakiery z mniejszą ilością pigmentów.

To właśnie ona bowiem decyduje o tym, czy na pomalowanej lakierem podłodze widoczne będą słoje drewna. Zależność jest prosta – im więcej pigmentów, tym bardziej zatarte usłojenie. Im mniej, tym mniej rozjaśniona podłoga, jednak naturalniej wyglądająca. Wszystko zależy zatem od naszych upodobań. Na rynku dostępne są nawet lakiery, które całkowicie zakryją rysunek słojów.

Oprócz wspomnianych wyżej lakierów poliuretanowych do bielenia podłogi wykorzystać możemy także lakiery:

  • alkaidowo-uretanowe – zwykle stosuje się go w przypadku drewnianych podłóg, które nie są intensywnie eksploatowane, gdyż nie zapewnia znacznej trwałości. Jest jednak łatwy w stosowaniu, nie wymaga użycia lakieru podkładowego oraz ma nieuciążliwy zapach.
  • akrylowo-poliuretanowe – jego zaletą jest przede wszystkim łatwość aplikacji, toteż z powodzeniem możemy go użyć podczas samodzielnego odnawiania podłoża. Gwarantuje trwałą i odporną na ścieranie powłokę.

Dostępne na rynku produkty są niezwykle zróżnicowane. Oferują różne stopnie połysku, w tym między innymi mat, pół mat, satynę czy też efekt szklanej tafli, a także charakteryzują się odmienną ilością pigmentów, co wpływa na ich bogatą kolorystykę. Dzięki temu możemy wybierać nawet spośród kilkudziesięciu odcieni bieli, które różnią się między sobą ułamkami tonów.

Malowanie podłogi białą farbą

Kolejnym sposobem renowacji starej, drewnianej podłogi jest jej pomalowanie na biało farbą. Jest to opcja polecana osobom, które chcą ujednolicić podłoże, zostawiając jedynie zarys drewnianych elementów. Takie rozwiązanie sprawdzi się zwłaszcza we wnętrzach urządzonych w stylu nowoczesnym.

Wybierając emalię, warto zwrócić uwagę nie tylko na jej kolor czy też czas schnięcia, ale przede wszystkim rodzaj. Na rynku dostępne są następujące produkty:

  • farby poliuretanowe – charakteryzują się dużą odpornością na czynniki mechaniczne i chemiczne. Można je stosować w miejscach intensywnie eksploatowanych. Wówczas warto jednak użyć utwardzacza, który dodatkowo zabezpieczy powłokę.
  • farby akrylowe – dzięki dobrej przyczepności do podłoża ich aplikacja nie powinna nastręczać nam trudności. Ich zaletą jest również krótki czas schnięcia. Ponadto, gwarantują trwałość uzyskanej powłoki.
  • farby epoksydowe – wyróżnia je duża odporność na ścieranie oraz działanie wody i chemii gospodarczej. Ich cechą charakterystyczną jest również dobre przyleganie do drewnianych powierzchni.
  • farby ftalowe – wykazują dużą odporność na ścieranie, szorowanie i zarysowania. Co więcej, nie zawierają szkodliwych związków ołowiu i chromu. Najczęściej oferują błyszczący efekt, co prezentuje się niezwykle elegancko i bardzo dobrze sprawdza w nowoczesnych wnętrzach.

Podobnie jak lakiery emulsje oferują zróżnicowany stopień połysku. Na rynku znajdziemy bowiem zarówno farby matowe i satynowe, jak i błyszczące. Co więcej, biel możemy łączyć z innymi kolorami, otrzymując nietuzinkowe barwy. Najlepiej przełamać ją szarością lub beżem, dzięki czemu zyska niezwykle przyjemny odcień.

Instrukcja wykonania

Efekt bielonej podłogi jak najbardziej możemy osiągnąć samodzielnie. Nie jest to przedsięwzięcie trudne, jednak czasochłonne. Rezultat wart jest jednak zachodu. Odświeżony w ten sposób parkiet prezentuje się bowiem niezwykle elegancko. To, jak wiele pracy będzie wymagać renowacja podłogi, zależy w dużej mierze od stopnia zniszczenia drewna i wybranej przez nas metody bielenia.

Jakie czynności należy przeprowadzić, aby uzyskać ciekawy efekt aranżacyjny?

1. Odpowiedni dobór preparatu. Zanim rozpoczniemy prace, warto sprawdzić, w jaki sposób została wykończona posadzka. Dzięki temu odpowiednio dobierzemy preparat. Chodzi bowiem o to, aby nowe preparaty różniły się od starych jedynie domieszką pigmentów. W przeciwnym razie możemy mieć trudności w uzyskaniu jednolicie wybarwionej podłogi.

Jeśli zatem uprzednio podłoga była pokryta lakierem wodnym, teraz również należy zaaplikować na nią lakier wodny. Jeżeli zaś wcześniej zastosowano preparat rozpuszczalnikowy, teraz też warto takowego użyć.

Sytuacja staje się nieco bardziej skomplikowana, jeżeli nie wiemy, jakim preparatem zabezpieczono starą powłokę. Wówczas warto wykonać próbę w mało widocznym miejscu, aplikując na podłoże niewielką ilość zakupionego preparatu.

2. Przygotowanie podłoża. Po wybraniu odpowiedniego preparatu należy zdjąć listwy przypodłogowe, a następnie zabezpieczyć ściany nad podłogą przy pomocy taśmy malarskiej. Dzięki temu precyzyjnie wybielimy całą podłogę.

3. Przeszlifowanie drewna. Jeżeli odnawiana podłoga nie ma głębokich wgnieceń i zarysowań, których chcemy się pozbyć, możemy ją przeszlifować papierem ściernym. Takie działanie w zupełności wystarczy w przypadku bielenia podłoża farbą, lakierem i olejem.

Jeżeli zaś decydujemy się na użycie bejcy albo pasty, konieczne będzie wykonanie cyklinowania podłogi. Najczęściej stosujemy wówczas najpierw papier o granulacji 120, a następnie 180-200. Nie jest to jednak regułą. Warto zatem sprawdzić informację, o tym jakiego papieru ściernego użyć, na opakowaniu bejcy lub pasty. Czasem dane tego typu umieszczane są w karcie technicznej danego specyfiku.

4. Wyczyszczenie podłoża. Po przeszlifowaniu drewna podłogę należy dokładnie odkurzyć. Aby całkowicie pozbyć się pyłu, możemy również ją umyć wodą z dodatkiem delikatnego detergentu, na przykład płynu do naczyń. Dzięki temu usuniemy również wszelkie zabrudzenia i tłuste plamy.

Podłoże możemy również przetrzeć szczotką z drutu. Wówczas warto jednak pamiętać o tym, aby przesuwać nią wzdłuż włókien drewna.

5. Bielenie podłogi. Do czynności tej możemy przystąpić, gdy podłoże będzie idealnie czyste i suche. Dzięki temu zyskamy pewność, iż powłoka będzie trwała i jednolicie wybarwiona. Aby efekt końcowy nas zachwycił, ważne jest użycie odpowiednich narzędzi. Zależy to głównie od tego, jaki preparat do bielenia wybraliśmy. I tak w przypadku:

  • bejcy – używa się gąbki, pędzla lub bawełnianej szmatki,
  • oleju, olejowosku, lakieru – stosuje się pędzel lub szpachlę,
  • farby – korzysta się z pędzla lub wałka.

Nie bez znaczenia jest również kierunek nanoszenia produktów. Jeżeli wybieramy specyfiki, które wnikają w głąb drewna, należy je aplikować wzdłuż słojów, co pozwoli na głęboką penetrację podłoża.

6. Zabezpieczenie podłoża. Po wyschnięciu użytego preparatu wybieloną powierzchnię należy przetrzeć wełną stalową, a następnie pokryć utwardzaczem lub bezbarwnym lakierem – w zależności od rodzaju specyfiku zastosowanego do renowacji. Na koniec pozostaje nam odklejenie taśmy malarskiej i zamocowanie listew przypodłogowych.

Kosztorys

Samodzielne wybielenie podłogi jest zdecydowanie tańsze. Płacimy bowiem jedynie za niezbędne materiały i przybory, nie robociznę. Ostateczny koszt zależy zatem od rodzaju, a także jakości i wydajności użytych preparatów:

  • olej wybielający do drewna – kosztuje średnio około 160 złotych za 2,5 litrowe opakowanie,
  • bejca wybielająca – to wydatek nawet powyżej 250 złotych za 5 litrów,
  • biała pasta do drewna – to koszt powyżej 80 złotych za kilogram,
  • lakier wybielający do podłóg – kosztuje średnio powyżej 100 złotych za 2,5l,
  • utrwalacz do bejcy – zapłacimy za niego około 50 złotych (opakowanie 0,5l),
  • taśma malarska – około 4 złotych za sztukę,
  • przybory typu wałek, pędzel, gąbka – od kilku do kilkudziesięciu złotych.

Jak widać, wybielanie podłogi nie zawsze będzie tanią opcją, zwłaszcza jeśli prace mają obejmować dużą przestrzeń. Niemniej i tak będzie to atrakcyjniejsza cenowo opcja w porównaniu z wymianą parkietu na nowy. Warto zatem ją rozważyć, tym bardziej, iż jest to obecnie bardzo modny trend, który doskonale prezentuje się we wnętrzach skandynawskich i rustykalnych.

Sprawdzi się również w pomieszczenia urządzonych w stylu nowoczesnym i minimalistycznym. Optycznie powiększa bowiem przestrzeń i sprawia, że wnętrze nabiera blasku. Nic więc dziwnego, że coraz więcej osób decyduje się na ten sposób renowacji starej i zużytej podłogi drewnianej.

Udostępnij
5,0
1 ocena
Oceń artykuł i Ty!

Komentarze (0)